Nunca digam a um iniciante do idioma que ele “crocodila”! O termo utilizado Crocodilar nunca me agradou porque é repressivo, e que me faz lembrar da repressão política no meu país de 1964/1985.Eis um dos motivos….
Eles eram cinco filhotes de jacarés crocodilos e que tinham por nome Pata, Peta, Pita, Pota e Joãozinho e uma jiboia de seis metros, chamada Míriam.e estavam na sede do DOI no Rio.
— Os filhotes não mordiam. Só faziam um tec-tec com a boca — disse, reproduzindo com a mão o abrir e fechar da boca dos jacarés.
Já a cientista social Dulce Pandolfi, que ficou presa no PIC de agosto a novembro de 1970, conta que foi aterrorizada por um jacaré. Mas não sabe se foi o mesmo trazido por Malhães, uma vez que a campanha militar no Araguaia teria começado depois:
— Eles(os policiais torturadores) trouxeram um jacaré amarrado e colocaram sobre o meu corpo.
É um relato parecido com o da psicóloga Cecília Coimbra, do Grupo Tortura Nunca Mais do Rio. Ela conta que estava nua e amarrada à cadeira, na cela, quando um filhote de jacaré passou pelo seu corpo.
Pelo menos três ex-presos políticos confirmaram ter sido vítimas de tortura com o uso dos animais.
O jornalista mineiro Danton Godinho Pires, que ficou preso de 1969 a 1973, passando 90 dias no PIC, recorda-se da jibóia Míriam:
— Eles chegaram com um isopor enorme, apagaram a luz e ligaram um som altíssimo. Percebi na hora que era uma cobra imensa, que eles chamavam de Míriam. Felizmente, ela não quis nada comigo. Mas, irritada com a música, a cobra não parava de se mexer. O corpo dela, ao se deslocar, arranhou o meu; chegou a sangrar. Mas o maior trauma foi o cheiro que ela exalava, um fedor que custei a esquecer.
x-x-x-x-x-(foto: reto )-x-x-x-x-x
Neniam diru al komencantoj de la lingvo ke ili “krokodilas”! La termino uzata “Krokodili” neniam plaĉis min ĉar mi opinias ke krome timigi ankaŭ ĝi memorigas al mi la torturojn kontraŭ civitanoj en mia lando dum la jaroj de brazila militreĝimo (1964/1985). Jen unu el la motivoj: (bonvolu legi eĉ se mia gramatiko estas tordita kaj ĉagrenos vin!)
Ili estis kvin junaj krokodiloj kies nomoj estis Pata, Peta, Pita, Pota kaj Joãozinho(Joĉjo) kaj sesmetra longa “jibóia”(la brazila boao) kies nomo estis Míriam, ĉe la Centro de Operacioj de Interna Defendo.
– “La kvin junaj krokodiloj ne mordis. Ĝuste faris “TEK-TEK” kun buŝo -( diris unu el tiamaj arestitoj)-, ludante kun la mano por montri la buŝan ferm-malfermadon far de la bestetoj…Nur por nin terurigi”.
Alia socia scienculo, nome Dulce Pandolfi, kiu estis kaptita en alia arestejo de aŭgusto ĝis novembro 1970, diras kiel ŝi estis teruregita de krokodilo (en Brazilo estas nomata Jacaré):
– ” Ili (la policaj torturistoj)” alportis krokodilon ŝnurligitan kaj metis ĝin sur mia korpo.”
Jen alia simila rakonto de la psikologo Cecilia Coimbra, al la grupo Torturo Neniam Denove de urbo Rio-de-ĵanejro. Ŝi diris ke ŝi estis nuda kaj ligita al la seĝo, en sia malhela ĉelo, kiam bebo krokodilo trapasis sian korpon.
Almenaŭ tri eks politikaj malliberuloj estis konfirmitaj viktimoj de turmentoj kun la uzo de la krokodiloj.
———————–
Io pri la boao; nur por referenci la saman fakton:
La ĵurnalisto ministo Pires Godinho Danton, kiu estis enprizonigita de 1969 al 1973, elspezante 90 tagoj en terura situcio, memoras la giganta boao, nome Mirjam:
– Ili (la torturistoj) venis kun grandega malvarmiĝo, elŝaltis la lumojn kaj turnis sur tre alta sono. Mi tuj komprenis kaj ektemis pri grandega serpento,Mirjam. Feliĉe, ŝi ne volas ion el mi Sed, iritita de la muziko, la serpentego nur moviĝis. Ĝia korpego kiam moviĝis gratis mian korpo kaj mi sangis… Sed la plej granda traŭmato estis la malbona odoro, vera fetoro de tiu serpentego kiun malfacile mi forgesos!
\0/f.b.\0/
