A minha formosa e frondosa goiabeira / Mia bela kaj frondriĉa gujavarbo
- 1-Você precisará de uma frondosa goiabeira para coletar dela os frutos. Como esta da minha foto está de bom tamanho!
- 1-Vi bezonos fruktoriĉan gujavarbon. Ekzemple kiel la arbo de mia foto, sufiĉos!
- 2- Colha os frutos. Quanto mais maduros melhor será!
- 2- Rikoltu la fruktojn. Ju pli maturaj des pli bonaj ili estos!
- 3- Limpe-as e lave-as muito bem. E como você deve saber…o bichinho da goiaba, decididamente não é goiaba!
- 3- Purigu kaj lavigu la fruktojn tre tre bone! Kaj…kiel vi devas scii…la vermo de gujavo, sendube ne ankaŭ estas gujavo!
- 4- Ponha todos as goiabinhas limpas no liquidificador, o tempo necessário para vire um creme!
- 4-Metu ĉiujn purigitajn fruktojn en la likvigilo, dum la tempo bezonata por ke ili kremiĝu!
- 5- A seguir do liquidificador para a panela com açúcar à gosto!
- 5-Post el la likvigilo en la kaserolo kun sukero laŭ via gusto!
- 6- Deixe o creme liquefeito na panela em fogo alto até se tornar um purê!
- 6-Lasu la likvigita kremo en kaserolo super alta varmo ĝis kiam ĝi iĝi tre densa kremo!
- 7- Então eis:
- 7- Do jen:
- Você já sabe que em nosso português brasileiro a palavra Goiabão, ou Goiaba…pode também definir alguém “bobo” ou suficientemente “ingênuo”…Por exemplo…Francisko-Brazilo é um Goiabão! Ao invés de estar estudando a gramática do Esperanto, fica aí escrevendo essas patifarias!
- Ĉu Vi sciis, ke en nia brazila portugala ĵargono la vorto”GOIABÃO”(=granda gujavo) aŭ simple ” “GOIABA”(= gujavo)... povas ankaŭ difini iun “stulta homo” aŭ sufiĉe”naiva homo” aŭ ankoraŭ Fripono? … Ekzemple … Francisko-Brazilo estas vera “goiabão”! Anstataŭ esti studante la gramatiko de Esperanto, estas tie skribante tiujn friponaĵojn! :-)))
Nia Nacia Tago // O Dia da Nação Brasileira.
Hoje é a nossa data, das mais importantes. Sobre um caminho difícil ainda estamos construindo a nossa independência.Viva o Brasil! Viva a Cultura Brasileira! E Viva os brasileiros residentes em todos os cantos de nosso planeta!
BRASIL AMADA TERRA QUE DÁ VIDA À TANTOS E TANTOS TE QUEREM VER MORTO!
Speciala (sed…altkosta!) kafo/ Um cafézinho especial (mas bem carinho!)
Eu assisti uma interessante matéria sobre a produção de um café muito especial, que tem o pássaro Jacú como a principal fonte de produção. O Jacú come os grãos maduros ainda na planta e se alimentado somente da polpa expele nas suas fezes somente o café.
Os coletores de café recolhem em saco próprio essas fezes que mais se parecem com o nosso doce “pé-de-moleque” e os levam para a secagem. Depois, obrigatoriamente se faz separação dos grãos do café das fezes para que além da limpeza eles ganhem a aparência dos grãos comuns encontrados em qualquer comércio, e então devem ser torrados e moídos, para que do pó seja preparado o cafezinho.
O que diferencia esse café das fezes do Jacú do café comum além do seu aroma e paladar é o preço que para o bolso do cidadão comum é alto! Uma xícara pode alcançar o preço de R$ 10,00!
Mi spektis interesan reporteron pri kafo kaj kiel mi konsideris interesan por mi…mi ankaux volus konatigi gxin al vi ankaux!
La birdoj “Jacú” (legu:+ -ĵakuuu(longa u)) manĝas la maturajn grenojn de la kafoplantoj, la korpo de la birdo prenas la pulpojn kaj forĵetas la kokosetojn kaj mielon, kiuj eliras en ilia fekaĵoj.
– La kaforakoltistoj kaptas la fekaĵojn( kiuj estas similantaj al nia konata dolĉajo “Piedo-de Knabaĉo”) de la birdoj kaj kondukas la sterkon por sekigi en la korto.Post tio, mankas la necesan operacion kiu estas la prilaborado de la sekigitaj grenoj ankoraŭ en la fekaĵoj, por ke ili perdu la eksteran malpurecon kaj prenas la rigardon de ordinara kafo, ĝuste kiel ni vidas ĝin en ĉiuj vendejoj. Post tio, oni devas rosti kaj mueli la kafgrenojn kaj…jen la kafo en la taso!
La kafo el fekajxo de la birdo Jacú estas altkosta por ni, la ordinara brazila gento…ekzemple…simpla taseto povas eĉ kosti (je nia nacia valuto)ĉirkaŭ de R$ 10,00 (dek realoj) aŭ ĉirkaŭ de Euroj 3,90 ( ooooh!)
Presente da natureza // Donaco de la naturo…
Um presente da natureza:
Quando compramos(eu e duas irmãs) um lote na zona rural, tínhamos visto uma velha Paineira, que talvez nunca tinha sido bem cuidada pelo proprietário anterior. Olhamos a árvore grande e espinhosa e pensamos dar um trato nela e ao seu redor, somente para ver como ela reagiria. Naquela época, não mais do que um semestre, ela estava, vamos assim dizer “tristonha” lá num canto. Depois do trato em seu galhos (com muitos espinhos) e da limpeza, começamos a perceber a recuperação da Paineira…Incrível! A árvore começou a frutificar no verão e agora nos dias frios deste inverno…como que um presente da nossa velha árvore, já podemos ver a primeira florada…quer dizer as painas… que em contraste com o azul do céu de julho, .parecem bolinhas brancas de algodão… Vejam as minhas fotos:
Kiam ni (mi kaj du fratinoj) aĉetis malgrandan bieno n en la kampara areo, ni vidis malnovan Kaporkarbon ke eble ne estis bone prizorgita de antaŭa proprulo. Ni rigardis la grandan dornan arbon kaj ni pensis plibone zorgi ĝin kaj la ĝian ĉirkaŭaĵon, nur por “vidi” kiel ĝi reagus. En tiu tempo, ne pli ol unu duonjaro, la arbo, (ni povas diri tiel) ekzitis “tre malgaje” en la angulo, forgesita de ĉiuj. Post la bezonata prizorgado en ĝiaj branĉoj (kun multaj dornoj) kaj pureco de la tereno, ni rimarkis la “resanigon” de la arbo… Nekredeble! La arbo komencis doni kopokojn(la nemanĝeblaj fruktoj) en la somero kaj nun en la malvarmaj tagoj de vintro … kiel donaco de nia maljuna arbo, ni jam povas vidi la unuajn florojn ( je la mia lingvo,nomiĝas Painas), kiuj kontraste al la blua ĉielo de monato Julio, aspektas blankajn kotonajn pilketojn… Vidu miajn fotojn:\0/f.b.\0/
GITARO
Gitaro (nomiĝas Violão je mia nacia lingvo) kaj ĝi estas amata muzikilo en mia Lando. Eĉ mi havas mian gitareton ( violãozinho !). Sed mi havas ĝin kaj ununura muziketo estas pinĉata de mi sur la ses kordoj de tiu amata mia muzikilo nome “Parabéns prá você!” (Mi gratulas al vi!)…kaj tio ne hontigas min…mi envias, miras tiujn kiujn povas bele, harmonie, artiste la gitaron ludi. Iu kiel nia brazila gitaristo, ekzemple, Helena Meirelles, de brazila subŝtato Sudamatogroso (*13/08/1924-j + 28/09/2005-j). Ho ja! Ŝi havis magiajn fingrojn! Por Helena Meirelles gitaro estis “LA GITARO” (per majusklaj literoj ĉiam!)ĉar por ŝi se la muzikilo havis unu, ses, ok, dek aŭ dekdu kordojn…tio vere ne gravis! Ŝi bele ludis ĝin! Por ekzempligi mian hodiaŭan tekston mi konatigas al vi muzikon ludata de Helena Meirelles, nome GUAXO (legu +- guŭaŝu)…Bonvolu aŭskulti ĝin mi petas!
\0/f.b.\0/











