Compartilhe tudoJogue dentro das regrasnão bata nos outroscoloque as coisas de volta onde pegouarrume sua bagunçanão pegue as coisas dos outrospeça desculpas quando machucar alguém…mas peça mesmo!lave as mãos antes de comer e sempre agradeça por tudo antes de se deitarbiscoitos quentinhos e leite fazem bem prá vocêrespeite o limite dos outrosleve uma vida equilibrada: aprenda um pouco, pense um pouco. Desenhe, pinte, cante, trabalhe, leia.tire uma soneca à tardequando sair, cuidado com os carrosdê a mão e fique juntorepare nas maravilhas da vida o peixinho dourado, o hamster, o camundongo branco, e até mesmo a sementinha plantada num copinho plástico, todos um dia morrerão…e nós também!
Tudo o que preciso realmente saber, como viver, o que fazer e como ser aprendi no Jardim de Infância. A sabedoria não se encontrava no topo de um curso de pós-graduação, mas no montinho de areia da escola infantil. Pense como o mundo seria melhor, se tivéssemos biscoitos e leite quotidianamente, por volta das três das tarde e pudéssemos nos deitar com um cobertorzinho e tirássemos uma soneca. Ou se todos os governos tivessem como regra básica: devolver as coisas ao lugar em que elas se encontravam e arrumassem a bagunça ao sair. Ao sair pro mundo é sempre melhor darmos as mãos e ficarmos juntos. É necessário abrimos os olhos e percebermos que as coisas boas estão dentro de nós, onde os sentimentos não precisam de motivos nem os desejos de razão. O importante é aproveitarmos o momento e aprendermos sua duração, pois a vida está nos olhos de quem souber ver.
Tudo o que preciso realmente saber, como viver, o que fazer e como ser aprendi no Jardim de Infância. A sabedoria não se encontrava no topo de um curso de pós-graduação, mas no montinho de areia da escola infantil. Pense como o mundo seria melhor, se tivéssemos biscoitos e leite quotidianamente, por volta das três das tarde e pudéssemos nos deitar com um cobertorzinho e tirássemos uma soneca. Ou se todos os governos tivessem como regra básica: devolver as coisas ao lugar em que elas se encontravam e arrumassem a bagunça ao sair. Ao sair pro mundo é sempre melhor darmos as mãos e ficarmos juntos. É necessário abrimos os olhos e percebermos que as coisas boas estão dentro de nós, onde os sentimentos não precisam de motivos nem os desejos de razão. O importante é aproveitarmos o momento e aprendermos sua duração, pois a vida está nos olhos de quem souber ver.
Prizorgu ĉio Ludu ĉiam ene de la reguloj ne batu aliulojn metu aĵojn en la sama loko el kie ilin vi prenis aranĝu vian salaton ne prenis fremdan aĵoj senkulpigi kiam vundi iun … sed demandu vin mem! lavas manojn antaŭ manĝi kaj ĉiam dankas por ĉio antaux Bedtime Varma kuketojn kaj lakto estas bonaj por vi metos respektas la limoj de la alia malpeza ekvilibran vivon: lerni iom, pensu iom. Desegni, pentri, kanti, labori, legi. Prenu nap posttagmeze kiam vi eliras, ĝi rigardas eksteren por aŭtoj doni manon kaj starigxos apud avizon la mirindaĵoj de vivo la orfisxo ora hamstro, la blanka muso, kaj eĉ la malgranda semo plantita en mola taso, ĉiuj mortos iun tagon … kaj nin ankaŭ!Ĉiuj oni vere bezonas scii kiel vivi, kion fari kaj kiel esti …oni lernis en infanĝardeno. Saĝo ne estis ĉe la supro de postdiploma kurso, sed la monteton de sablo ĉe la korto de oniaj infanĝardenoj. Pensu kiel la mondo estus pli bona se ni havis kuketojn kaj lakton ĉiutage, je 3-a horo posttagmezo, kaj post oni povus enlitiĝi kaj preni litkovrilon kaj ripozi agrable . Aŭ se ĉiuj registaroj havus kiel baza regulo: aĵoj reen al kie estis kaj ordigus malorganizon, kiam ili foriros. Oni devas malfermi niajn okulojn kaj rimarki ke bonaĵoj estas en ni, kie sentoj ne bezonas kialojn aŭ dezirojn de la racio. La grava afero estas kapti la momenton kaj lerni sian daŭron, ĉar la vivo estas en la okulo de ĉiuj kiuj scias vidi ĝin,
Observação: Eu encontrei e extrai este texto de um livro escrito por Robert Fulghum
Rimarko: Mi legis kaj mallongigis ĉitekston de la libro verkita de Robert Fulghum
Rimarko: Mi legis kaj mallongigis ĉitekston de la libro verkita de Robert Fulghum
