Agora seria ingenuidade ** Nuntempe estus naiveco.

Publicado em por xicoburi
O que é Êxtase ? 
Se você ainda não sabe o que é Êxtase, vou resumir a questão agora: Êxtase,  foi o primeiro filme com nú frontal feminino de 1933, uma produção tcheca cuja a principal atriz   foi a austríaca Hedy Lamarr, naquela época da filmagem, com 19. Não! Nem de longe se tratava de um filme pornô! A nudez de Hedy Lamarr, foi cautelosamente protegida. Ela estava próxima de um lago, com muita folhagem e a câmera a filmou de longe, muito longe…
Eu considero hoje que a nudez da atriz poderia ser considera tão ingênua como a nudez dos anjos em qualquer capela ao redor do mundo !
=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=


=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=

Kio estas Ekstazo?

Se vi ne scias kio estas EKSTAZO, do mi nun resumos la demandon: EKSTAZO estis la unua filmo;  kun ina frontnudeco de la 1933-a jaro,de ĉeĥa produktado kies ĉefa rolulino estis la 19 jaraĝa aŭstra aktorino Hedy Lamarr.
 Ne! Ĝi ne  estis porno-filmo! La nudeco de Hedy Lamarr, estis zorgeme protektata. Ŝi estis apud lago, kun multaj foliaroj kaj  ŝi estis filmata  de malproksime, malproksime …

Mi konsideras la nudeco de la aktorino, hodiaŭe  povus esti konsiderata tiel naiva samkiel la nudeco de la ekzistantaj anĝeletoj  en ĉiuj preĝejoj cirkaŭe la mondo!
\0/f.b.\0/

–

Eu digo que sim e você que não//Mi jesas, vi neas.

Publicado em por xicoburi
O belo é o ideal?. E o que seria do belo se não existisse o feio? E o belo continua sendo, platonicamente, belo, enquanto existir o feio. Alguém pode julgar belo uma pintura essencialmente feia, sendo que o belo ainda exista na pintura. Mesmo olhando mais atentamente para essa pintura e nada se encontrando nela de clássico, de tradicional, de pós-moderno ou de ”horrorosamente fora de moda”, ela continuará sendo para alguns bela e para outros feia. Quando alguém diz que gosta de algo por que é belo, querem dizer que de uma maneira ou de outra, estão se projetando naquilo que vêem e quando eu digo que “gosto disso”, quero dizer que o que está sendo visto, segue os padrões de minha sensibilidade, de meu entendimento. Como, exemplo,  hoje, a pintura feita por uma ex-colega de trabalho,  (quando ainda ela era adolescente), a qual no deixou de lembrança. pendura numa das paredes do nosso escritório quando se demitiu. Para alguns se parecerá interessante, bela e para outros terrivelmente feia.
 É apenas um padrão!

                                              
ĈU beleco estas la idealo? Kaj  kio pri la  beleco se ne ekzistus la malbeleco? Kaj platone,  io bela daŭras kiel bela, tiom  eterne kiom ekzisti malbeleco. Iu povas juĝi belan pentraĵo plejparte malbela, kaj ankoraŭ ekzistante  en la belega pentraĵo io malbelega. Eĉ se oni rigardas pli atente tiun pentraĵon kaj trovante en ĝi nenion de klasika, tradicia, postmoderna  aŭ “terurege ekster-modo” ĝi restos por iu belega kaj por aliuloj malbela pentraĵo. Kiam iu diras “io plaĉas al mi” ; volas diri ke kio estas vidata ke kio estas vidata, sekvas iel “miaj normoj”, “mia sentemo”,  “mia kompreno”. Ekzemple,.la unua pentraĵo far de unu el miaj koleginoj (kiam ŝi ankoraŭ estis adoleskantino), kiu troviĝas pendita sur unu el la muroj de nia oficejo, kiel “neforgesabla donaceto!”…Por iuj,  ĝi ŝajnas interesa, belaĵo,  kaj terure malbelaĵo al aliuloj. 
Tio estas nur normo!
\0/f.b.\0/