Unu iu, la ĝusta vorto aŭ vortludo…

Publicado em por xicoburi

Unu iu sciante ke ĉio estas scii ke unu estas io. Unu iu estas io kaj sukcesante esperi, sukcesante esperi tiun ion. Unu iu estas suferante. Unu iu ests sukcesante esperi kaj estas sucesante en diri ke tio estas io. Unu iu estas suferante, suferante kaj sukcesante en esperi, sukcesante en diri ke esperi estas io. Unu iu estas suferante, estas esperante, estas sukcesante en diri ke ĉio estas io. Unu iu estas suferante, estas esperante, estas sukcesante en diri ke io estas io.Unu iu estas esperante en sukcesi, esperi ke io estu io. Unu iu estas esperante sukcesi en diri ke estas sukcesante esperi ke io estas io. Unu iu estas esperante sukcesi en diri ke io estas io. Do…la unua paŝo estas farita, de nun, ju pli vi marŝos des pli facila kaj agrabla ŝajnos al vi…la vojo. Se vi ne komprenis ion, tio vere ne gravas…mi kaj Unu iu ankaŭ ne!
\0/f.b\0/

El la Kolektanto de Ĉielarkoj //Do Colecionador de Arcos-Iris

Publicado em por xicoburi

Ĉu vi jam legis La Kolektanto de Ĉielarkoj de Tibor Sekelj?

La komika ĉielarko. 


“Mi dormis en la sama ĉambro kun miaj gepatroj. Estis somermeza furmatemo. Tra fendo apud la kurteno penetris iom da sunradioj, kiuj inundis la ĉambron per milda oranĝkolora duonlumo. Mi estis kuŝanta surdorse. Subite mi rimarkis sur la plafono kolorajn striojn. Post ioma observado mi konstatis, ke temis pri vera ĉielarko, en kiun endesegniĝis vico da montetoj, baran te tiel partojn  de kelkaj koloroj. “Mi fariĝis scivolema. Mi ĉirkaŭrigardis serĉante la fonton de la stranga ĉielarko, sed ne sukcesis malkovri ĝin. Mi klopodis fari logikajn deduktojn pri la direkto de la radioj. La serĉado de meblo kun dentumita rando restis senutila. Longe mi kuŝis sendorma, cerbumante…” “En certa momento mia patrino vekigxis. Kaj tio ĉion ŝangxis. “Per sia unua movo ŝi elstriĉis la brakon al la nokta tableto, kaj el la glaso kun akvo ŝi elprenis sian falsan dentaron. Dum tiu operacio la ĉielarko malaperis de la plafono. Tuj poste ĝi reaperis vigle ondumanta, sed…sen la serio de montetoj. Jen estis la solvo de mia enigmo: Komika cxielarko kreita en glaso da akvo kaj borderita per falsdentaro!”


Kaj…kial mi skribis tion hodiaŭ? Ne nur ĉar la teksto estas interesa kaj “komika” sed ĉar hieraŭ vespere kiam mi vizitis unun el aliaj klientoj de entrepreno kie mi laboras…(olda sinjoro pli ol 70 aĝajaroj)…Ĉu vi kredas ke kiam li estis salutante min, (laŭ la tipika brazila komplimento, tia konata…. (tri frapetojn sur onia dorso kaj… “Franciskoooo…mia amikoooo !!! Kiel vi… “plufff….!” forflugas “(laŭvorte !) el lia buŝo lian superan falsdentaron!!!? … Mi ne ridegis pri la fakto, ĉar mi estas….(kiel mi diros?! hummm…hummm ĉar mi estas respektemulo!!! Ankaŭ se mi ridus pri tion…mi sendube perdus klienton!!!El la ĉielarko mi nur vidis la ruĝan koloron sur mieno de …kompatinda sinjoro! Komika momento!!!
Sed…ĉe mia aŭtomibilo, sole, mi ridegis (mi konfesas!)   \0/f.b.\0/

Iom post iom ili revenas!

Publicado em por xicoburi
Meu lema:  “Natureza: ou lutemos pela sua conservação ou pereceremos todos!”
Kun plezuro mi ekvidas la “malnovan” novaĵon preskaŭ forgesita el ĉiuj ni…“La Retsako por aĉetaĵoj” ekfuroras ĉe ni!  Sendube la retsakoj helpos nian naturon, ĉar ili estas kudritaj el neagresantaj materialaĵoj kiel la plastiko, kaj tiel iom post iom la retsakoj reokupos ilian lokojn kontraŭe al tiaj plastikaj saketoj uzataj por aĉetaĵoj. Multaj el niaj grandaj bazaroj jam ne ofertas la plastikajn saketojn al la aĉetantojn…nur la novaj retsakoj kiuj estas ankaŭ biomalkombinadeblaj produktoj, pro tio, reutiligeblaj materialoj…kaj  naturbonfarantoj!
Ĉi-foje, hodiaŭ matene, eĉ mi uzis la mian novan retsakon!(Ĝuste kiel faris miaj geavoj!) (Vidu la foto!)

__________________________________________________________________________

 Com satisfação eu percebo que muitos dos nossos supermercados ( e até os menorzinhos)
já estão oferecendo aos seus consumidores as “Sacolinhas” feitas de produtos biodegradáveis, 
ao invés dos degradantes saquinhos plásticos que são verdadeiras pragas para a natureza. 
Até eu fiz as compras de hoje e usei a nova sacolinha ! ~(foto acima)~


\0/F.B\0/


VERDA, sed sen vivo, ARBARO

Publicado em por xicoburi





Longampleksa eŭkalipta plantejo, 
ĝi estas:

trista, senvivo, nenatura arbaro.
Plena silento,
nur la vento movigas foliaron.
Neniu vivanta birdeto aŭ alispeca besteto,
vera verda dezerto.
Vicoj post vicoj da eŭkaliptoj,
geometrie plantitaj,
unu
post 
alia,
unu
post 
alia,
vera verda dezerto.
Neniu vivanta birdeto aŭ alispeca besteto,
nur la vento movigas foliaron,
plena silento, 
trista, sen vivo, nenatura arbaro.
Longampleksa eŭkalipta plantejo, ĝi estas.
—
Mi skribis tion, antaŭ, kelkaj monatoj kiam mi vojaĝis (por labori kaj viziti kelkajn klientojn por entrepreno kie mi laboras) al malgranda vilaĝo en  kampara sudorienta regiono de mia ŝtatoSanpaŭlio. Tiam mi vidis grandajn plantejojn, inter ili granda eŭkalipta arbo. Sed tia vidaĵo verdire enuigis min, ĝi estis nenatura arbo, falsa bela pejzaĝo.

\0/F.B.\0/